Schowani przed ludzkim wzrokiem

Schowani przed ludzkim wzrokiem

Ukryci przed światem

Spotykają się zwykle

gdy zmrok

przynieść chce dniowi odpoczynek

lub wczesnym świtem

gdy drzemie jeszcze dnia machina

Stąpają wówczas

po bezkresów szczytach

On jej przygrywa

ona wianki plecie

W duszy noszą rzeczy

których zapisać rozsądnie się nie da

Muskani szczęściem chłoną głodne chwile

Marzą o namacalnej codzienności

By rzeczywistością

co w myślach

wreszcie się stało

i wcale nie jak w  sielankowym kinie

... nie zawsze noc przynosi myślom ukojenie

Agnieszka Mrozek