Ważka

"Ważka"

po mlecznej drodze

toczy się wóz pełen gwiazd

nie nabiera prędkości

by żadnej nie zgubić

na jeziorze ściele się

aksamitna cisza

aż po brzeg

oderwany od rzeczywistości

w starej szalupie

porzuconej na płyciźnie

drzemie cień

złamanego wiosła

w księżycowym świetle

błyszczy ważka

uwięziona aż do świtu

w kroplach rosy

Małgorzata Lipu t 2024

wiersz z tomiku "Kilka kroków stąd"