Wyrocznia pastorału

po cóż mi świecznik

wiary, która we mnie

płonie

po cóż me myśli

wzniosłe w każdy

czyn

po blaskach ciemność

oczu, które więdną

w naręczach kolców

z popielnicy róż

nade mną wiszą

mgły, w obłokach

ciszy

jak przykazania

móc dosięgnąć

dnia

w więzach skazańca

co upadły na mnie

władczym pręgierzem

z baldachimu win