Menu

5lat

Wystawa obrazów Magdaleny Wyżykowskiej-Figura i Jerzego Figura w Świdniku na Słowacji

Wystawa obrazów Magdaleny Wyży…

Magdalena Wyżykowska...

Stara Wieś. Dla Was drodzy seniorzy…

Stara Wieś. Dla Was drodzy sen…

18 listopada sołtys ...

Odpowie za dwa przestępstwa…

Odpowie za dwa przestępstwa…

Funkcjonariusze zatr...

Przysietnica. 90 lat strażackiej historii

Przysietnica. 90 lat strażacki…

Choć często mało wid...

W restauracji na terenie Brzozowa nielegalnie pracowało dwóch obywateli Indii.

W restauracji na terenie Brzoz…

16 listopada funkcjo...

Krzywe. Promocja tomiku wierszy Krystyny Jagniszczak (Batruch) "Świat magiczny, tajemniczy"

Krzywe. Promocja tomiku wiersz…

„… z rodu Szubów w...

SzymbART w Brzozowie

SzymbART w Brzozowie

W Galerii na Strychu...

Mikołajkowe debiuty. Szkolne eliminacje w Jasionowie

Mikołajkowe debiuty. Szkolne e…

11 listopada w Szkol...

„Droga ku wolnej Polsce”. Wieczornica w Trześniowie

„Droga ku wolnej Polsce”. Wiec…

10 listopada roku uc...

Prev Next
Dzisiaj jest: 22 Listopad 2017    |    Imieniny obchodzą: Cecylia, Jonatan, Stefan
NAJNOWSZE:

Publicystyka

Wspomnienie o przyjacielu – Natanie Weissie

Znajomość moja z Natanem Weissem – brzozowskim Żydem mieszkającym z rodziną  w  Ramat – Hadar w Izraelu nieprzerwanie trwa od 1988 roku – czyli 29 rok.        Przyjechali wówczas do Brzozowa Natan i Eliasz Weissowie, którzy chcieli uporządkować w lesie mogiłę brzozowskich Żydów.        Pracowałam od 1988 r. w Muzeum Regionalnym PTTK w Brzozowie, gdzie częstym gościem był śp. mgr Ryszard Głuszko, brzozowski  patriota, regionalista, historyk amator i  działacz społeczny. On to właśnie spowodował, że poznaliśmy się z Natanem Weissem. W 1989 r. przyjechał z kolei Eliasz Weiss z żoną Itą Fischer. W Izraelu bracia Weissowie założyli Żydowski Komitet Pogrobowców Brzozowskich liczący około 100 Żydów związanych korzeniami z Brzozowem.  Doprowadzili do wybudowania mauzoleum w lesie i w 1990 r.  w  48. rocznicę holokaustu  przybyła do Brzozowa pielgrzymka, by wziąć udział we wspólnej modlitwie. Na tę uroczystość czekali brzozowscy Żydzi bez mała pół wieku. Przyjechali z Australii Szlomo Werner i Szaja…
Czytaj dalej...

O staropolskim biesiadowaniu

Zofia Morajko O staropolskim biesiadowaniu             Polska gościnność znana jest na całym świecie. Polacy szczycą się nią i uważają, że to ona wyróżnia nas spośród innych narodowości. Symbolem - wywodzącej się jeszcze z czasów szlacheckich – gościnności jest chleb i sól. W tekstach źródłowych czytamy: „Był zwyczaj stary i powszechny w narodzie polskim, że tak w świetlicy pana jak w izbie kmiotka, na stole, nakrytym u pana białym obrusem lub barwnym kobiercem, a u kmiecia ręcznikiem, leżał wiecznie chleb i sól, z którymi przyjmowano gości w progu obyczajem odwiecznym“. Z czasów Polski szlacheckiej pochodzi też maksyma: „Gość w dom, Bóg w dom“. Potwierdza ona ważność gościa, którego traktowano jako świętą osobę. Musiał być tak przjęty, aby na długo zapamiętał wizytę w dawnym domu, bo mawiano: „Gość najedzony, to gość zadowolony“. O gotowości przyjęcia każdego, nawet przejezdnych osób, chcących zatrzymać się na chwilowy odpoczynek w czasie podróży, świadczyły popularne słowa: „Brama na oścież otwarta…
Czytaj dalej...

KARNAWAŁOWE WSPOMNIENIA

„Karnawału czas się zaczął Pora zabaw, uciech, harców Spod kopyta mroźnym śniegiem W odurzanych „rajskim chlebem” Sypło z ostra, wśród radości Bo za chwilę w kalendarzu Środa postna już zagości I w pokorze schylim głowę By popiołem wszyscy społem Posypani, poznawali tajemnice: Że z popiołu znowu w popiół Wszyscy czasem się zmienimy Karnawałowe szaleństwo, zabawy były różne, w różnym okresie czasowym. Chciałabym sięgnąć pamięcią kilka dziesiątek lat wstecz, gdy żyli jeszcze moi rodzice, gdy żyło się zupełnie inaczej niż dzisiaj, gdy wszystko chyba inaczej wyglądało niż w czasie obecnym. Ani rodzicie, ani my jako młodzi nie mieliśmy takich dóbr, które mają już moi wnukowie i ich rówieśnicy, dla nich moje opowieści, które w sercu noszę, są jak mi się zdaje – nie pojęte, niezrozumiałe, nie mające miejsca w ich czasie życiowym, ale nie było na swój sposób źle, może tylko czasem…  było na pewno biednej, ale ludzie życi godnie, po…
Czytaj dalej...

Tradycje Wielkanocne. Święconka

Zofia Morajko Tradycje związane ze świętami Wielkiej Nocy Wielkanoc to najbardziej radosne, a dla chrześcijan najważniejsze święto w roku. Przekazuje ono ludziom przesłanie o zwycięstwie Chrystusa nad śmiercią oraz nadziei wierzących na przyszłe zmartwychwstanie. Jego religijny wymiar wzbogaca budząca się do życia przyroda. Symbolikę Świąt podkreślają zwyczaje kościelne oraz ludowe, które są niezwykle bogate i barwne. W żadnym z państw nie są one tak ze sobą połączone jak w Polsce. Obrzędy te mają wielowiekową tradycję. Niektóre z nich są takie same w całym kraju, inne występują regionalnie. Cykl obchodów wielkanocnych rozpoczynała Niedziela Palmowa, zwana też Wierzbną lub Kwietną. W tym dniu wspomina się wjazd Pana Jezusa do Jerozolimy, gdzie rozradowany tłum kładł przed Nim zielone gałązki. Od IV w. urządza się uroczyste procesje, a od XI w. święci się palmy. W tradycji Kościoła symbolizują one mękę, zmartwychwstanie Jezusa oraz nieśmiertelność duszy. W tradycji ludowej są symbolem sił witalnych, życia, odnowy…
Czytaj dalej...

ZBRODNIA W CYGAŃSKIM POTOKU

Zbrodnia. Jedno słowo. Czymże jest ono wobec potęgi minionego świata. Świata brunatnych koszul i cierpienia narodów Europy. Załącznik V do Karty Międzynarodowego Trybunału Wojskowego. Art. VI. Trybunał ustanowiony na mocy Porozumienia wspomnianego w art. I niniejszej Karty, mający sądzić i karać głównych przestępców wojennych Osi Europejskiej, władny będzie sądzić i karać osoby, które działając w interesie państw Osi Europejskiej bądź osobiście, bądź jako członkowie organizacji, popełniły jakiekolwiek z poniżej wymienionych przestępstw. Czyny niżej wymienione albo niektóre z nich podlegają jurysdykcji Trybunału i pociągają za sobą odpowiedzialność osobistą: a. zbrodnie przeciw pokojowi b. zbrodnie wojenne c. zbrodnie przeciw ludzkości, mianowicie: morderstwa, wytępianie, obracanie ludzi w niewolników, deportacja i inne czyny nieludzkie, których dopuszczono się przeciwko jakiejkolwiek ludności cywilnej, przed wojną lub podczas niej, albo prześladowania ze względów politycznych, rasowych lub religijnych przy popełnianiu jakiejkolwiek zbrodni wchodzącej w zakres kompetencji Trybunału lub w związku z nią, niezależnie od tego, czy było to…
Czytaj dalej...

Quo vadis człowieku?

Grzegorz Boroń Quo vadis człowieku? (praca konkursowa) Pytanie "quo vadis" zadaje sobie setki, niemal tysiące ludzi. Jest ono kierowane do świętych, poetów, filozofów. Zmienia się adresat pytania. Pytający jest zawsze ten sam. Pojawia się na kartach „Biblii”, chowa się w chlebie i winie, objawia się w heroicznych czynach. Dawno zapomniany, wyszydzany. Dziś przytłoczony wielką i niezliczoną rzeszą reklam. Ukazujący się w telewizji, chodzący na zakupy. Taki wielki Bóg. W XXI wieku, w czasach, gdy Jego obecność jest niemal namacalna, w serca ludzkie wkrada się zwątpienie. Czy On naprawdę jest? Gdzie Go mogę odnaleźć? To jedynie kilka z wielkiej ilości pytań, które zadaje młody człowiek. Dziś Bóg schodzi na drugi plan. Wsłuchując się w słowa wiersza Stanisława Barańczaka: "Ojcze nasz, któryś jest niemy/ który odpowiadasz na żadne wołania", dochodzę do wniosku, że współczesny człowiek zgubił drogę do Boga. Ale to w jego interesie jest Go odnaleźć. Człowiek XXI wieku sam zadaje…
Czytaj dalej...

Z wojennej poczty polowej…

Gdy miałeś dwadzieścia lat i życie przed sobą - kazali ci iść. Wierny swoim ideałom pozostawił po sobie niezmywalny ślad. Za obcą sprawę, na obcej ziemi znalazłeś swój kres. Czy tak zaczyna się Twoja historia? Historia wiernego syna swojej małej ojczyzny. Było upalne lato 1944 roku. 20 letni szeregowy właśnie wtedy oddaje swój żywot brzozowskiej ziemi. Miasteczko wyzwolone i ziemia co przyjmuje jego doczesne szczątki. Poległy milczy jak milczą kamienie na prostej żołnierskiej mogile. Pamięć odchodzi w przeszłość. Tylko gwiazda znaczy jego ślad. Jak wtedy tutaj było, pomyślisz… Pozostało tyle młodego pokolenia. A mogłeś żyć i być blisko… Gdy tam na Ciebie czekała dziewczyna, gdy listy już nie dochodziły. Słowa ubrane zapachem kobiety. Najdroższy mój… Na początku i w połowie 1944 roku Niemcy uciekali w popłochu, a w dniu 8 września 1944 roku do Chorkówki i okolic wkroczyły jednostki Armii Czerwonej. W naszym domu rodzinnym chwilowo zatrzymywali się żołnierze radzieccy,…
Czytaj dalej...

Gmina Brzozów

  • Brzozów
  • Górki
  • Grabownica Starzeńska
  • Humniska
  • Przysietnica
  • Stara Wieś
  • Turze Pole
  • Zmiennica
  •  

Gmina Domaradz

  • Domaradz 
  • Barycz
  • Golcowa

Gmina Dydnia

  • Dydnia
  • Grabówka
  • Hroszówka
  • Jabłonka
  • Jabłonica Ruska
  • Końskie
  • Krzemienna
  • Krzywe
  • Niebocko
  • Niewistka
  • Obarzym
  • Temeszów
  • Ulucz
  • Witryłów
  • Wydrna

Gmina Haczów

  • Buków
  • Haczów
  • Jabłonica Polska
  • Jasionów
  • Malinówka
  • Trześniów
  • Wzdów

Gmina Jasienica Rosielna

  • Jasienica Rosielna
  • Blizne
  • Orzechówka
  • Wola Jasienicka
  •  

Gmina Nozdrzec

  • Nozdrzec
  • Hłudno
  • Huta Poręby
  • Izdebki
  • Siedliska
  • Wara
  • Wesoła
  • Wołodź

Gmina Dynów

  • Dynów
  • Bachórz
  • Dąbrówka Starzeńska
  • Dylągówka
  • Harta
  • Laskówka
  • Łubno
  • Pawłokoma
  • Ulanica
  • Wyręby
  •  

Powiat

  • Warto zobaczyć
  • Inne zdjęcia
  • Regionalne