Co słychać? Zagadnąłem na ulicy Tadeusza Masłyka. Mam kilka nowych obrazów, pracuję dłutem i czasem cos piszę – mówi. Wystawiasz coś? Tak, obecnie me obrazy pojechały do Wiednia, gdzie w KUNS-Cafe są wystawione już od ponad miesiąca. Wysłałem tam 15 „olejów” i 20 grafik. Umawiamy się na obejrzenie nowych prac. Tadeusz jak zawsze przyjmuje życzliwie swych znajomych, zresztą nie tylko znajomych… Bywałem w jego domu wielokrotnie, acz dziś pytam o nowe obrazy na ścianach. Mówi, że to te ostatnie, że pracuje ostatnio dość systematycznie, albo maluje, albo dłuto w rękach i rzeźbi… Oglądamy obrazy w kuchni i w pokoju. Ten – nazwałem „Metafizyka słońca” – pokazuje obraz na ścianie, Pani prof. dr hab. Monika Swarowska-Walawska uznała go za arcydzieło i „zabroniła mi” sprzedawać, posłuchałem - wisi nadal, bywa na wystawach i faktycznie wielu oglądających zatrzymuje się a czasem słyszę to „łaj” lub „och”. Pewnie coś w tym jest, ostatnio zachwycał się nim mój znajomy Dariusz Kamiński z Brzozowa a wcześniej dyrektor Muzeum Regionalnego w Brzozowie. Wracam do wystawy w Wiedniu, pytam jak trafiłeś właśnie tam??? Wiesz – mówi od znajomych do znajomych. Znalazła się mieszkanka Wiednia, pochodząca w naszych stron, która mi w tym pomogła – mówi tajemniczo. I chwała jej, że rozumie, że chce i może. Dzięki w imieniu autora prac. Tadeusz zwraca uwagę na dość duży, w odniesieniu od pozostałych, obraz, nazywając go „Słowo prawdy”. Dodaje, że kolejny tej wielkości powstaje właśnie w pracowni malarskiej. Idziemy tam, faktycznie na sztalugach widać kolejne dzieło mistrza. Widać je w galerii. Nie ma jeszcze swej nazwy – mówi Tadeusz, ale pewnie będzie miał. W pracowni rzeźbiarskiej, na tapecie duża rama do obrazu. Obrazu jeszcze nie ma ale rama czeka, teraz powstanie coś pasującego tu, mówi. Skarży się na zimno. Zimno faktycznie, przy pracy się rozgrzeje… Pytam co z wierszami, wszak piszesz… Mówi, że spotkała go miła niespodzianka. Rzeszowski Związek Literatów Polskich wydał almanach także z jego wierszami, wcześniej zrobił to almanach krośnieński. Hmm jednak wiersze Tadeusza doceniają znawcy, ja wprawdzie nie wszystkie rozumiem, mnie się podobają lub nie ale znawcy oceniają jego twórczość zupełnie inaczej. Mamy się już rozstawać, Tadeusz proponuje mi, aby zobaczyć jeszcze kilka grafik, które przygotował ostatnio, wiesz, ich jeszcze nikt nie widział, dziś ich debiut na Twym portalu – mówi. Miło mi. Pokazuję je wszystkim czytelnikom portalu w regionie, w Polsce i w świecie, bo tam także nas czytają i oglądają dość licznie… Może zainteresuje się ktoś nimi i nie tylko nimi…
Pytam jak mija rok. Tadeusz mówi, że nie najgorzej, wystawiał swe prace w rzeszowskim Domu Kultury „Karton” (siedziba ZLP) podczas rozdawania „Złotych piór”. Zaproponował mu to Zbigniew Domin. W gospodarstwie agro-turystycznym „Na równiach”, tu w Górkach, ale także w Rymanowie Zdroju i Iwoniczu Zdroju, gdzie łączył wystawę prac z wieczorkami swej poezji. Wiesz – mówi – na spotkania przychodziło nawet ponad 60 osób. Cieszy go, że na Podkarpackim Festiwalu Sztuki w zajeździe „Jaś Wędrowniczek” w Rymanowie, zaproszono go jako gościa specjalnego. On nie wspomina, acz wspomnieć warto, że był w Krzywem w saloniku w „Krzywem zwierciadle”, gdzie opowiadał jak powstają jego obrazy, rzeźby i wiersze… Co go inspiruje… (admin)
