Strumienna głębia wód
- Dział: Józef Tomoń - wiersze
Każdy człowiek,
jest jak strumienie
wód
W jakim źródle
nasyca swe
serce
w takowym
klimacie
pomnaża
swoje obyczaje...
Każdy człowiek,
jest jak strumienie
wód
W jakim źródle
nasyca swe
serce
w takowym
klimacie
pomnaża
swoje obyczaje...
Gdzie ożywione
są Serca
na zawsze
- Pierzchną
rozwarte zakusy
Mamony
- Wody spokojne
i Niwy zielone
- Spełniają Śluby
rozmodlone
w Miłość...
w znakach szczególnych
kresu wypełnienia
czas zmierzchów
hipokryzji
aktorstwa i recytacji
wyłania egzaltacyjny
świt
prawdy i mądrości
przenikający w ludzkie
serca
ponownym bogactwem
pierwotnej pobożności
pierwszych chrześcijan
Łatwiej
błądzącemu
[kierującemu się znakami
wyjścia]
odnaleźć
siebie
w środku puszczy
- niż bezwolnemu
odnaleźć
właściwą drogę
ocalenia
w kolczastych
zaroślach
zagubionych