Dojrzewanie latem.
Ślizgam się
Na dno
Z góry niebokształtnej
Zjeżdżam
Na sam dół
Z sosny szyszkołapnej
Patrzę
Na dolinę
Bukiem porośniętą
Wznoszę się
Na podest
Śmierci drzew pode mną
Jako proch
Jako mech
Jako zioło marne
Piołunu ziarenko
A jam taki mały
Taki pruchny w upał
A jam zwiędły
Taki zielny latem
Gdziem zimą
Gdziem deszczem urosnę
Kto patrzy
Kto okiem spozieranie
Na korzeń
Co rośnie ku niebu
Czyżbym słyszał słowa jasne
Czyżbym słyszał słowa piękne
Płacze
Gdzieś
Na skraju drogi
Są
A ja tu
I ty tam
A słowa krwią
A łza na brwi
Do nieba
Się wznosi
A czemu to niebo beczką
I o bruk uderza
I robak wychodzi
Taki pożyteczny
Wije się wśród kości
A ty
Gdzie drwisz
Gdzie sączysz
Tu
Na środku
W mózgowiu mych myśli
W czarcim łożu żmii
I byłaś
I gdzieś się umarłaś
A po co
A gdyby żyć się odechciało
Oddech zmęczył płuca
A gdyby żywcem pochowano
Przybito by gwoździe
A gdyby nie chcieć się tak chciało
Pustkę upragniono
A gdyby mgła spowiła pola
Łyse szczyty jaźni
A gdyby słońce zaszło bielmem
Oczu nie spragnionych
A gdyby zieleń stała się nudnawa
Boli o zmierzchu
A gdyby ciało było ciut za ciasne
Splot nieważnych naczyń
A gdyby umysł był spowity
Czernią wizji jutro
A gdyby tak ptak trzepocząc
Stracił swoje piórka
A gdyby tak skończyć się chciało
Tu
Pochwalisz
Zapewnisz
Pomożesz
Przytulisz
na idee
Na kanapie czasu
W czerwoną skórę w paski
Dwa potwory siedzą
Mordy rozdziawione
Jeden ozór twardy
Chyba wyrobiony
Drugi szpony długie
Chyba wyostrzone
Jeden mlaska śliną
Zalał sobie miskę
Drugiemu krew tryska
Ma czerwoną brodę
A czemuż to broda
Czemuż miska cała
Czemuż łby obydwa
Jedną mają szyję
14.10.2007
