Nie ma jak u babci

- Ba czego Ty płaczesz?? - babcia zapytała .

- Bo mi się konik nie narysuje - zawodziłam żałośnie... nie umie narysować... brzydki mi wychodzi...

Rysowałam ołówkiem na papierze śniadaniowym ... marzył mi się obrazek jak w gazecie "Młoda gospodyni".

- Weź se przyłoż papier do gazety i odrysujesz... - babcia podpowiadała.

- Nie mam kredki gniadej - biadoliłam.

- Ni ma gniadej kredki.  Brązowa jest . Wysuń szuflade od stołu i tam będą jakieś kredki - babcia siedziała przy piecu i haczkiem poprawiała drzewo pod kuchnią...

- Nie splontej nitek mamie w szufladzie - babcia ostrzegała... I żebyś się jaką igłą nie skuła albo drotem.

 A w szufladzie było tyle skarbów... guzki, kolorowe nitki, krajki, wstążeczki, cekiny, koraliki, perełki. Jednym słowem niezbędnik krawcowej. Kredki znalazłam, ale konik się nie udał...

- I nie umie narysować. Nie wyszło...- marudziłam.

- Chodź tu koło mnie , pohuśtasz się na koniku na biegunach... on taki ładny... srokaty... pozierej jak czeka na ciebie... - babcia odwracała uwagę od mojej plastycznej klęski. I pobiegłam...

Ach jak cudownie było się pobujać... jaki świat był wtedy piękny... iiiiaaa, iiiaaa... konik poskrzypywał ... wszystkie żale szybciutko zniknęły...

- Przyjedzie ze szkoły Agatka, to ci ta konika narysuje, a teraz weź se   tyn koszyczek, Idź na strych i przynieś pare jabłek ze zboża. Dobrze szukej... ubierz se czapke , Idź przy ścianie ... I pamiyntej... pomalutku żybyś  dzie nie spadła...

 I poszłam na wyprawę po jabłka w zbożu pochowane na zimę... Na strychu było trochę strasznie i dziwy zapach był...Panował półmrok, tylko z małych okienek wpadało światło... Pod dachem niedaleko komina wisiały szynki i boczki uwędzone... Stare ubrania, uprząż konia, obrazy, zeszyty, książki,  mój dziecinny wózek i ogromna skrzynia. Wszystko budziło i zainteresowanie i taki dreszczyk strachu...

Zanurzyłam rączki w zimnym zbożu i poznachodziłam czerwone jabłuszka... kiedy uznałam że wystarczy wróciłam na sam dół do cieplutkiej kuchni.

- Coś tam na strychu ciekawego widziała? - babcia sprawdzała moją spostrzegawczość.

- Był homont konia i ... Babciu, a co to jest w tej skrzyni dużej? ... A czego w zboże kładzie się jabłka? - miałam serię pytań.

- Jabłka w zbożu się nie psują,  a ta duża skrzynia to sąsiek... kiedyś się tam zboże trzymało... domy jabka do kipiącej wody to się ugotują...ale będą dobre...aaa... ale se pojemy...

Plusss, plusss...jabłko po jabłku trafiało do gorącej kąpieli...A po chwili cudowny i smakowity zapach gotowanych jabłek wypełnił po brzegi kuchnię... Babcia drewnianą warzochą wyciągnęła jabłka z gotowania na "laminową" pokrywkę... Kiedy przestygły dostałam jedno do rączki i zajadałam ze smakiem, huśtając się na koniku...

 Gotowane jabłko, konik bujany i babcia... To było tak dawno... A ja do dziś czuję smak jabłka ze zboża i tą błogość ...

Nie ma jak u Babci cichy kąt, ciepły piec, ciekawe opowieści,  złote rady ... błogi spokój... poprostu słodkie dzieciństwo...

Alicja