Zarząd Powiatu Rzeszowskiego na czele ze Starostą Rzeszowskim Panem Józefem Jodłowskim i Wicestarostą Rzeszowskim Panem Markiem Sitarzem podjął uchwałę w sprawie przyznania stypendiów z Programu Stypendialnego Powiatu Rzeszowskiego na rok szkolny 2023/2024.

Z Zespołu Szkół Zawodowych im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Dynowie stypendystami zostało aż 12 osób, a są to: Anna Gierula (średnia ocen 5,1) i Eliza Tyka (średnia ocen 5,43) z klasy 2TL wychowawca Pani Katarzyna Marcinek, Alicja Kowal z klasy 3THL (średnia ocen 5,1), wychowawca Pani Natalia Chyłek, Aleksandra Gierula (średnia ocen 5,66) i Weronika Zielińska (średnia ocen 5,57) z klasy 4THL wychowawca Pani Renata Łybacka, Karol Sarnicki z klasy 4TI (średnia ocen 5,5), wychowawca Pani Bogusława Pinkowicz, Patryk Trzyna (średnia ocen 5,53) z klasy 5THLa, wychowawca Pani Anna Kałamucka, Natalia Gierlach (średnia ocen 5,63), Martyna Potoczna (średnia ocen 5,3) z klasy 5TIa, wychowawca Pani Barbara Ślemp, Krzysztof Krzywiński (średnia ocen 5,58), Miłosz Turczyn (średnia ocen 5,1)oraz Łukasz Tymowicz (średnia ocen 4,89), z klasy 5TPSa wychowawca Pan Paweł Gierula.

    Stypendia te zostały wręczone w/w uczniom podczas uroczystości rozpoczęcia roku szkolnego 2023/2024 przez Starszego Wizytatora Podkarpackiego Kuratorium Oświaty w Rzeszowie - Panią Magdalenę Ćwikłę i Panią Halinę Cygan - Dyrektora szkoły.  

Stypendium w wysokości 200 zł. miesięcznie przez okres od września do czerwca danego roku szkolnego tj. na okres 10 miesięcy, a w przypadku uczniów klas maturalnych przez okres od września do kwietnia tj. na okres 8 miesięcy zostało przyznane uczniom, którzy uzyskali w poprzednim roku szkolnym średnią ocen co najmniej 4,75 i co najmniej bardzo dobre zachowanie oraz spełnili minimum jeden z poniższych warunków:

1) uzyskali tytuł laureata olimpiady przedmiotowej bądź konkursu o zasięgu wojewódzkim,  ogólnopolskim lub międzynarodowym,

2) posiadali osiągnięcia artystyczne lub osiągnięcia sportowe na szczeblu wojewódzkim,  ogólnopolskim lub międzynarodowym.

       W szkole rywalizacja o zdobycie takiego stypendium była bardzo duża, a stypendystami zostali najlepsi z najlepszych. Od początku funkcjonowania Programu Stypendialnego Powiatu Rzeszowskiego, tj. od 2009r. wszystkie wnioski stypendialne były i są przygotowane przez dyrektora szkoły Panią Halinę Cygan. W ciągu dotychczasowych  piętnastu edycji programu było i jest stypendystami 107 uczniów. (materiał nadesłany)

Serdecznie dziękujemy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad za pozytywne rozpatrzenie kierowej do nich od wielu lat prośby o budowę chodnika przy drodze krajowej w rejonie Domaradz-Płosina.

Z     namy już wykonawców w realizowanej przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad inwestycji pod nazwą: Zaprojektowanie i budowa chodnika w ciągu drogi krajowej nr 19 w m. Domaradz na odc. w km 234+875 - 235+775.

Inwestycja będzie miała znaczący wpływ na zwiększenie warunków bezpieczeństwa pieszych, ponieważ połączy dwa istniejące odcinki chodników. Nowy chodnik będzie miał ok. 1 km długości i szerokość 1,8 m. Koszt robót to prawie 2 mln zł.

Najkorzystniejszą ofertę złożyło Przedsiębiorstwo Robót Inżynieryjnych i Drogowych w Krośnie. Termin realizacji to 10 miesięcy od daty podpisania umowy.

 Tomasz Bober

     Był rok 1888, nie upłynęły nawet  trzy  dekady od upadku Powstania Styczniowego, gdy ukazała się powieść Elizy Orzeszkowej "Nad Niemnem”. Zryw narodowy 1863 stał się osią wątków powieściowych Po 160 latach od wspomnianego wydarzenia utwór stał się lekturą tegorocznego Narodowego Czytania. Trudnej części organizacyjnej, związanej z wyborem lektorów oraz  najistotniejszych wątków,  podjął się  Maciej Jurasiński, który pozostawił także cząstkę swej duszy, układając tekst dla naszych najmłodszych uczestników  z Przedszkola Miejskiego w Dynowie: Luizy Sieńko i  Teodora Jurasa .Wśród czytających znaleźli się ponadto  leśnicy, żołnierze, członkowie stowarzyszeń, przedstawiciele firm, nauczyciele i uczniowie. Dyrektor naszego liceum - Elżbieta Klaczak - Łach - dokonała wyboru i prezentacji najwymowniejszych  cytatów z powieści. Nasze uczennice: Alicja Sacharzec,Karolina Ferenc i Sylwia Pałac wykonały utwór" Ty pójdziesz górą", o oprawę plastyczną zadbała Monika Wandas-Wasieńko, zaś najpiękniejsze kadry są dziełem Marty Twardak, Jadzi Nowak i Kamili Kijowskiej. Dziękujemy serdecznie wszystkim za udział w 12. edycji tej pięknej, corocznej imprezy.

 Ewa Hadam

Fot. w galerii - Marta Twardak

-Trza jechać siać zboże, bo pogoda piękna i świadczy, że dwa tygodnie tak bedzie... ciepło i bez wiatru ...tylko korzystać - babcia Stasia rozporządziła co ma być.

- Worki ze zbożem gotowe, pole wyrobione , tylko zaprzęgać konia i wio - tato potwierdził.

- Tylko nie zapomnij zboża ze święconego ziela - babcia podpowiedziała.

-Ala, przynieś ziele i wodę świeconą - tato "od ręki " poprosił.

- Ale którą wodę? Tą z węgielkiem czy bez? Chciałam się upewnić bo w domu były dwie buteleczki .

- Wszystko jedno, obie święcone - babcia odpowiedziała. A pojedziesz z tatą w pole to mu co pomożesz.  Bodyj konia potrzymasz na licu, albo co tam trza bedzie.. będziesz słyszeć jak jelenie ryczą w Maćkowie, jak żurawie polecą i dzikie gęsi... A może echo już jest to będziesz wołać...- babcia mnie usilnie zachęcała...

- Babciu? A czemu się do żurawi woła "kluczem, kluczem"? A kto to w lesie odpowiada? A to prawda że dziś Matka Boska bedzie po polu chodzić?  - moich pytań nie było końca...

- Wszystko Ci powiem , ale teraz weź se co na siebie, czapkę na głowę i wodę do karafki. Idź do taty bo mu bedzie razni - i tak babcia mnie wyprawiła "za dzioł" siać pszenicę .

Tato nakładał pękate worki pachnącej  pszenicy na "żelazny wóz". Zebrał konia,  polecił mi przenieść kosz do siania, a sam położył derkę. Derka służyła jako siedzenie, a w polu jako nakrycie zgrzanego konia. Mama pokropiła świeconą wodą nas , zboże i konia, tato powiedział " w Imię Boże" i tak ruszyliśmy w pole.

Tato szedł przy wozie, a ja siedziałam dumnie na worku z przenicą i trzymałam lice.

- Hetta w prawo, wiśta w lewo, wio prosto, nazad do tyłu - tato uczył mnie "kierowania" koniem.

- Wio, wio Kuba, wio... pokrzykiwałam na konia. Droga wiodła wąwozem w górę... młode buczki, leszczyna i tarnina tworzyły bajkową aleję... Konik wymachiwał długim, sumiastym ogonem, parskał i parł do przodu. Wyjechaliśmy na Dział i dalej wzdłuż "Doliny" na nasze pole.. błękitne niebo, szare gotowe na siew połacie ziemi, a wokół potoki i las Maćków z Temeszowskim Folwarkiem.

Tato wyprzegnął konia, wsypał zboża do kosza siewnego , założył go na siebie,  jeszcze raz się przeżegnał i ze słowami "Szczęście Boże"zaczął siew...

Mi się oczywiście nudziło... żurawie akurat nie leciały, rykowisko jakoś ucichło i na próżno wypatrywałam Matki Bożej,  co chodziła po polach i siała zboże...

Z tej nudy pozbierałam z pola gałązki , co okazało się psotą, bo tato miał poznaczone w ten sposób sektory do obsiania...

Po powrocie do domu tato wyraził obawę o jakość siewu i stwierdził, że trzeba się modlić,  żeby "mijaków nie było w pszenicy".

No cóż,  nikt nie zagwarantuje że jak weźmiesz 6- letnią córkę w pole to będzie  wielka pomoc... Może moja pomoc była mizerna, ale ja mam dziś piękne wspomnienia i zaszczepioną miłość do wsi, roli i tego porządku rzeczy...

Alicja