Pamięci Jasia Grudysza...

    Jak grom odebrałem wiadomość, że zmarł Jasio Grudysz. Wspaniały człowiek, super kolega, nie śmiem powiedzieć – przyjaciel. Znaliśmy się od lat 70-tych. Jak sam mówił, wiesz lubię do tego Waszego Brzozowa przyjeżdżać, macie tu zawsze tak miłą atmosferę… Poznałem go na jakiejś konferencji pod koniec lat 70-tych. Zaprosiłem na kawę, szybko okazało się, że mamy wielu wspólnych znajomych, a co ważne, jak się okazał wkrótce - wiele wspólnych tematów… W zasadzie bliższa znajomość  i współpraca rozpoczęła się od mojego rzecznikowania  w brzozowskiej Policji.  Jasio i Marek Winiarski z Oddziału krośnieńskiego TVP stawali się stałymi bywalcami, pokazującymi  naszą pracę, taka jaka była. Jasio zawsze uśmiechnięty, z nowym żartem czy kawałem, po przyjacielsku pokazał jak się ustawić aby obraz był dla mnie i dla niego dobry.  Był w tej znajomości i aspekt prywatny. 4 lata temu spotkałem go na ulicy w Krośnie i mówię, że mam wesele w rodzinie… Wiem, wiem, nic nie mów, chcesz koniecznie abym zrobił Ci nie przeciętny film a brat super fotki… No tak. I tak się stało moje dzieci mają wspaniałe wspomnienia weselnie dzięki niemu i jego bratu.  Rok temu –nasza rozmowa na ulicy, także w Krośnie.  Ktoś poklepał mnie po ramieniu, odwracam się – Jasio. Witam Cię redaktorze – mówi, wiesz, odwalasz w tym Brzozowie kawał dobrej roboty tym portalem; wiem bo zaglądam do Ciebie codziennie. Urosłem, pochwała w ustach mistrza to niecodzienne.  Przed wczoraj dowiedziałem się, że odszedł „na niebieskie połoniny”.  Szok, żal, tak nagle… 

Jasiu, parafrazując piosenkę „Niebieskie połoniny”…

 …poszedłeś tam, gdzie wiedzie szlak,

 na połoniny na niebieskie.

Powiózł Cię tam błękitny wóz

Ciągnięty przez błękitne konie (…)

Od zmartwień wolny i od trosk

Będziesz  wygrzewać się na trawie

A czasem gdy Ci przyjdzie chęć

Z góry na ziemię się pogapisz...

Zobaczysz jak wśród smukłych malw

Wiatr w przedwieczornej ciszy kona

Trochę Ci będzie jednak  żal,

Że trawa u nas tak zielona…

To Twoje klimaty, to było Twoje życie  w Krośnieńskim Towarzystwie Fotograficznym, w Stowarzyszeniu  Polskich Fotografików Przyrody. Twojej bieszczadzkiej także  przyrody.

Skoro nie dane mi było pożegnać  Cię w ostatniej Twej drodze, tam w Dukli - czynię to tu i teraz….

Jan Wolak

PS. Wśród tysięcy zdjęć, nie byłem w stanie szybko odnaleźć zdjęcia Jaśka, stąd też bardzo dziękuję Redakcji portalu Krosno24.pl, za udostępnienie mi jego fotografii.