Toń życia wiruje mózgiem
Swym pędem rozmywa idee
Cienie skaczą zgodnie
Raz w dół raz na samo dno
Co było, było już
Co będzie, będzie jeszcze
Huk gromów z ust innych
Łączy się w piosenkę
Melodia to skoczna
Do tańca na ślubie
Krokiem tanecznym ku nocy
Podążać wężykiem
Kto widzi orkiestrę
Ten potknie się prędzej
Kto patrzy pod nogi
Dojdzie mroku pewniej
O nocy marcowej
Płynie szata ciemna
Gdy wzrok swój podnoszę
Zjawa mojej jaźni
Przestroga żyjących
Ciemne niebo zerka
Na padół rozpaczy
Puszcza oczka czasem
Zalotnie, postrożnie
nie dotknąć niczego
nie dotknąć nikogo
niech śpi stwór z otchłani
niech chrapie w samotni
szelest purpurowy
przeżyna mój spokój
tępym ostrzem noża
z paszczy smoka mego
wyłania się z nocy
kształt kobiety matki
stworzony na przyszłość
aby nie zanikła
samotność
Nocne msze
Moknie dusza w mroku
Od grzechów za życia
Moknie płaszcz cierniowy
Od występków śmierci
Krople łez spływają
Z oczu nocy płyną
Jak strumień ze szczytu
Podczas wiosny tchnienia
Mokry pies przy budzie
Którego nie będzie
Na łańcuchu diabła
Którego nie było
Śpiewa pieśń żałobną
Czując śmierci powiew
Żegna się ze księżycem
Celem potępionych
Powiew wiatru ustał
Schował się za rogiem
Czeka na natchnienie
Nadziei płomykiem
Czarna jego matka
Szuka go po wiosce
Pragnie syna wesprzeć
Popchnąć go w otchłanie
Otwórzcie swe oczy
Czarne szaty włóżcie
Weźcie sztylet w ręce
To jest msza za wami
Nie wiem
W przestrzeni umieszczona wioska
Ciemność ją pogrąża
Cztery światła drążą
Bałwan szary broni
Ludzie śnią uśpieni
Czarną zmorą pieni
Cztery światła jarzą
Pochodnie żyjących
Szara pani wchodzi
Zakrywa nas płaszczem
Językiem umarłych
Godzi w nasze życie
Jeźdźcy jej wybladli
Skrzydła jej zmoknięte
Szara odcień życia
Czarne ma korzenie
Wypuść swe oddziały
Na zgubę naszych dzieci
Uwolnij swoje strzały
Cztery światła bledną
Wśród łez nie doznanych
Wśród łez nie poznanych
Pośród doliny nieznanej nikomu
Leci głaz błękitny
Pochyl swoje czoło
Ugnij swe kolana
To jest twa królowa
Pustka wśród mózgowia
Jęki swoje milczą
Łzy więdną na wietrze
Leży wioska w dole
Pośród drzew litości
