Czas szacunku

Gdzie piwonii kwitnie kwiat

Gdzie schylona malwy głowa

Tam cudowny stary świat

Odkrywany dziś od nowa

Tam narzędzia, sierp i snop

Polski rolnik w dłoniach trzymał

I z radością patrzył w ziemię

Kiedy zboże kosą ścinał

Pole pięknie falowało

Słońce kłosy mocno grzało

Kromka chleba sytość dała

Dłoń okruchy szanowała

Czas szacunku dziecka z ojcem

Świętość ręki matka miała

Kiedy chleby znakiem krzyża

Przed jedzeniem wciąż żegnała

 Czasem uciec z tego świata

Pragnę w cichość życia przodków

Tam w spokoju porozmyślać

Jakże były inne lata