Menu
Dzisiaj jest: 24 Styczeń 2020    |    Imieniny obchodzą: Felicja, Rafał, Tymoteusz
NAJNOWSZE:

40 lcie

plus polsat Brzozów
reklama
Admin

Admin

URL strony: http://www.brzozowiana.pl

Nie zatrzymał się do kontroli i straci(ł) prawo jazdy

     Policjanci z brzozowskiej drogówki zatrzymali prawo jazdy kierowcy volkswagena. Młody człowiek przekroczył prawie dwukrotnie dozwoloną prędkość jadąc przez Blizne i nie zatrzymał się do kontroli drogowej. Teraz za swoje zachowanie 21-latek odpowie przed sądem.

    W niedzielę około godz. 13 policjanci z brzozowskiej drogówki kontrolowali prędkość pojazdów w miejscowości Blizne. Używając radarowego miernika prędkości ujawnili, że kierowca volkswagena bora przekroczył dopuszczalną prędkość na tym odcinku drogi o 47 km/h. W związku z popełnionym przez kierowcę wykroczeniem, funkcjonariusze dali mu sygnał do zatrzymania pojazdu. Jednak młody mężczyzna siedzący za kierownicą zignorował to i zdecydowanie przyspieszył uciekając. Policjanci ruszyli w pościg,  jednak po chwili stracili kierowcę volkswagena z oczu. 

    Przekonanie młodego kierowcy o tym, iż udało mu się uciec nie trwało długo. Funkcjonariusze już chwilę później ustalili sprawcę tych wykroczeń i jego miejsce zamieszkania. Okazał się nim 21-letni mieszkaniec Bliznego. Był trzeźwy, potwierdziło to badanie alkomatem. Jak tłumaczył, powodem jego zachowania była wiara w to, że uda mu się uciec.

    Za popełnione wykroczenia 21-latek odpowie przed sądem. Ponadto zgodnie z art. 92 § 3 kodeksu wykroczeń, przewidującym możliwość orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów, policjanci  zatrzymali kierowcy prawo jazdy. (KPP Brzozów)

Halina Kościńska

                                 HALINA KOŚCIŃSKA

 

     Urodziła się 3 września 1949 r. w Brzozowie. Jest absolwentką Liceum Ogólnokształcącego w Brzozowie – rocznik 1967 r. Ukończyła 2-letnie pomaturalne Studium Nauczycielskie w Tarnowie w 1978 r.

   W latach 1967 – 1980 pracowała w Szkole Podstawowej im. prof. W. Szafera w Brzozowie

jako pracownik administracji oświatowej i jako nauczycielka. Podczas pracy w szkole ukończyła liczne kursy m.in. Centralną Szkołę Instruktorów Zuchowych ZHP w Cieplicach Śląskich i Kurs Kierowników Obozów Wędrownych i Wycieczek Szkolnych w Przemyślu. Przez kilka lat prowadziła dla młodzieży brzozowskiej szkoły podstawowej drużyny zuchowe oraz obozy wędrowne w Bieszczadach, na Roztoczu, w Górach Świętokrzyskich oraz wiodące przez Gorce, Pieniny i Tatry.

     Od stycznia1980 r. do 31 maja 1988 pracowała jako specjalista ds. kadr i administracji Referatu Oświaty i Wychowania Urzędu Miejskiego w Brzozowie.

     Z dniem 01 czerwca 1988 r. podjęła pracę w Muzeum Regionalnym PTTK im. A. Fastnachta w Brzozowie, przemianowanym w lipcu 1995 r. na Muzeum Regionalne im. A. Fastnachta w Brzozowie. Zajmowała się przede wszystkim współpracą muzeum ze szkołami oraz kulturą ludową. W latach 1998 – 2004 była dyrektorem w/w placówki muzealnej. W latach 1994 -2004 pełniła ponadto funkcję redaktora naczelnego miesięcznika regionalnego „Wiadomości Brzozowskie”, wydawanego przez muzeum. Miesięcznik ten w latach 2001-2004 trzykrotnie otrzymał ( raz I i dwukrotnie III nagrodę) w konkursach organizowanych przez Stowarzyszenie Prasy Lokalnej Warszawie.

     W latach 2000-2003 miała raz w tygodniu (środy i niedziele) audycje na żywo dla słuchaczy Katolickiego Radia Fara w Krośnie i Katolickiego Radia VIA w Rzeszowie. W latach 1998 -2004 była przewodnicząca Rady Kultury i Sportu Związku Gmin Brzozowskich oraz wiceprezesem Towarzystwa Przyjaciół Brzozowa. Jako przewodnicząca ZGB koordynowała przedsięwzięcia instytucji kultury gmin: Brzozów, Domaradz, Dydnia, Jasienica Rosielna, Haczów i Nozdrzec oraz sprawowała patronat nad twórcami i artystami ludowymi regionu brzozowskiego.

     W latach 1998 -2004 była wykładowcą etnografii w Małopolskim Uniwersytecie Ludowym we Wzdowie pow. Brzozów, a w latach 2005-2009 prowadziła zajęcia z etnografii w Uniwersytecie Ludowym Rzemiosła Artystycznego w Woli Sękowej pow. Sanok.

     Podczas pracy w brzozowskim muzeum w latach 1988 -2004 jako pracownik, a następnie dyrektor placówki prowadziła wielokierunkową działalność zmierzającą do utrwalenia dziedzictwa kultury ludowej regionu brzozowskiego. Była inicjatorką czasowych i stałych ekspozycji muzealnych z zakresu szeroko rozumianej kultury ludowej, inicjowała nabywanie nowych eksponatów do działu historycznego, etnograficznego, do archiwum i biblioteki muzealnej oraz zachęcała studentów do pisania prac licencjackich i magisterskich o kulturze ludowej regionu brzozowskiego, udzielając wskazówek merytorycznych i metodycznych, poszerzając podstawę bibliograficzną.

     Koordynowała wcześniej jako kierownik pracowni poligraficznej brzozowskiego muzeum,

następnie jako dyrektor placówki działalność edytorską muzeum. Była redaktorem kilkunastu pozycji książkowych, które w całości lub części podejmowały kwestie z życia wsi.

     Prowadziła aktywną działalność oświatową wśród młodzieży szkolnej. Wygłaszała prelekcje z zakresu etnografii, ekologii walorów krajoznawczo-turystycznych regionu brzozowskiego w szkołach podstawowych i gimnazjach oraz prowadziła wykłady podczas warsztatów metodycznych organizowanych przez Wojewódzki Ośrodek Metodyczny w Krośnie i Centrum Doskonalenia Nauczycieli w Sanoku dla nauczycieli z powiatów: brzozowskiego, krośnieńskiego, sanockiego, leskiego i bieszczadzkiego „Dziedzictwo kulturowe w regionie brzozowskim i na Podkarpaciu”. Jej profesjonalne i pełne zaangażowania prelekcje – to tysiące słuchaczy wśród młodzieży i dorosłych w ciągu 20 lat pracy w brzozowskim muzeum.

     W muzeum organizowała różnorodną działalność m.in. przeprowadzała lekcje muzealne, oprowadzała grupy szkolne i gości zwiedzających ekspozycje oraz brała udział w przygotowaniach widowisk obrzędowych dla uczniów szkół podstawowych i gimnazjów. Cele edukacji regionalnej z uwzględnieniem folkloru realizowała podczas rajdów „Poznajemy historię i piękno ziemi brzozowskiej”, których była pomysłodawczynią i organizatorem.

   Była przewodniczącą wielu konkursów wiedzy etnograficznej organizowanych przez muzeum, szkoły, Gminne Ośrodki Kultury i Starostwo Powiatowe w Brzozowie oraz uczestniczyła aktywnie w wieczornicach, spotkaniach, benefisach, jubileuszach i pracach KGW. Z jej inicjatywy muzeum organizowało od 2000 r. Jarmark Folklorystyczny na brzozowskim rynku, który stopniowo stawał się imprezą z udziałem artystów powiatu brzozowskiego, Podkarpacia, a także ze Słowacji i Ukrainy.

    Sponsorowała jako dyrektor muzeum i osoba prywatna inicjatywy promujące kulturę ludową. Dzięki jej licznym inicjatywom i pomysłom rozsławiła regionalną etnokulturę, a dzięki jej mecenatowi wypromowała wielu twórców ludowych i poetów jeżdżąc z nimi na konkursy, prezentując ich sylwetki na łamach „Wiadomości Brzozowskich”, wreszcie wydając im tomiki poetyckie i organizując spotkania autorskie w szkołach i bibliotekach.

     Na łamach miesięcznika regionalnego „Wiadomości Brzozowskie”, „Wiadomości Małopolskie” oraz „Brzozowskiej Gazety Powiatowej” przez 27 lat opublikowała ponad 600 wywiadów i artykułów z zakresu samorządu lokalnego, etnografii, ekologii, oświaty, dziejów Żydów brzozowskich, wystaw i różnych imprez muzealnych lub oświatowych.

     Z dniem 01 stycznia 2005 r. przeszła na emeryturę, ale jeszcze do końca 2007 roku (3 lata) pracowała w muzeum w niepełnym wymiarze czasu pracy, zajmując się przede wszystkim katalogowaniem zbiorów. Pisała także artykuły do „WB” oraz pełniła funkcję zastępcy redaktora naczelnego „WB”.

   Wspólnie z mężem Zbigniewem 19 XI 2005 r. otrzymali z rąk Andrzeja Bieńczaka podczas Kryształowego Jubileuszu ELEO BUDMAX specjalną nagrodę „Dobrego Anioła” „Za dobro, które mnie i bliźnim uczyniliście”. Znaleźli się H. i Z. Kościńscy wśród 14 osób wyróżnionych.

     Od 2002 r. była członkiem Rady Fundacji Pomocy Dzieciom im. Stanisławy Bieńczak w Brzozowie, a od 2011 r. jest przewodniczącą Rady Fundacji.

     W latach 2010 -2013 była członkiem założycielem i wiceprezesem Stowarzyszenia Ludzi Twórczych w Brzozowie. Opracowała w 2012 r. 18 biogramów twórców do cz. I folderu i 20 biogramów twórców do cz. II folderu SLT pt.. „Promocja kultury poprzez twórczość ludową w powiecie brzozowskim”.

     W 2012 r. wykonała opracowanie redakcyjne i korektę publikacji „100 lat służby OSP w Trześniowie” autorstwa Krystyny Wojtoń i Leona Ziemiańskiego, a w 2015 r. napisała wstęp „Kapliczki – świadkowie historii, chwała Bogu i ich znaczenie w życiu wsi „ oraz wykonała korektę publikacji „Kapliczki i figury na terenie Gminy Haczów” pod redakcją Krystyny Wojtoń.

     Współpraca z poetką z Izdebek Danutą Czają zaowocowała napisaniem „Słowa o Autorce” do II jej tomiku poetyckiego „Gdzie schylona malwy głowa” w 2014 r. i „Słowa wstępnego” do III tomiku „Gdy słońce zachodzi” w roku 2015 oraz wykonaniem jego korekty.

     W roku 2014 napisała ponadto wstęp „Vetera novis augere” – „Nowe rośnie na starym” do albumu fotograficznego Dariusza Golisa „Brzozów i okolice dawniej i dziś”.

     Od 2016 r. pisze cykliczne artykuły dla „Brzozowiana.pl” – „Tradycje, zwyczaje, obrzędy”, „Zwyczaje rodzinne”, „Znani i nieznani z regionu”, „Ziemia urodzajna w artystów”. Napisała też artykuły o brzozowskich Żydach, , „Prawdy i legendy o kolei brzozowskiej” i inne, dotychczas ponad 35 artykułów.

     Współpracuje także od 2016 r. z „RBR.INFO.pl „ , gdzie zamieszczane są filmy, na których Halina Kościńska opowiadała o tradycjach i obrzędach dorocznych, o Żydzie brzozowskim Natanie Weissie, dziennikarce, poetce i pisarce Annie Kajtochowej, o Katarzynie Starzeńskiej z Grabownicy – łącznie nagranych zostało 15 filmów, a obecnie nagrywane są filmy o rodach ziemiańskich z powiatu brzozowskiego z cyklu „Sól naszej ziemi”. Dotychczas nagranych zostało 7 filmów z tego cyklu.

     W 2017 roku miała dwa wykłady na Uniwersytecie Trzeciego Wieku w Brzozowie oraz jeden wykład dla członków Stowarzyszeniu Rodzin Katolickich w Brzozowie, drugi w lutym 2018 r. w w/w stowarzyszeniu., trzeci zaplanowany jest na czerwiec 2018 r.

     Przedstawiła losy hrabianki Katarzyny Starzeńskiej przed premierowym spektaklem „La Belle Gabrielle. Portret damy” w Grabownicy w 2017 r. i 08 marca 2018 r. przed spektaklem z okazji Dnia Kobiet w Dydni.

     Halina Kościńska przez swoją wytrwałość, zdecydowanie, a przede wszystkim skuteczność działania zdobyła sobie uznanie i szacunek społeczności lokalnej. Swoją pracą pokazała i nadal pokazuje na czym polega prawdziwy profesjonalizm nasycony autentycznym zaangażowaniem.

     Za wieloletnią pracę oświatową, kulturalną i społeczną, za osobisty wkład pracy w rozwój brzozowskiej placówki muzealnej otrzymała liczne dyplomy, podziękowania i listy pochwalne. Odznaczona została Srebrnym Krzyżem Zasługi (1987), Złotym Krzyżem Zasługi (2005), Odznaką Zasłużony Działacz Kultury (2002) przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz licznymi nagrodami: Inspektora Oświaty i Wychowania(1982,1984,1986,1988), Burmistrza Brzozowa (1990, 1995, 1998, 2001), Marszałka Województwa Podkarpackiego (2002), Nagrodą I stopnia im. F. Kotuli (2004) – przyznaną przez kapitułę Muzeum Etnograficznego w Rzeszowie, nagrodą Zarządu Związku Gmin Brzozowskich jako redaktor naczelny „Wiadomości Brzozowskich” (2004), nagrodą Starosty Brzozowskiego (2004), statuetką i tytułem „Indywidualność roku 2007 w regionie brzozowskim”(2008) na wniosek starosty i wójtów gmin powiatu brzozowskiego. Ostatnie wyróżnienie otrzymała :” za prowadzenie pozazawodowej działalności w zakresie dziedzictwa kultury ludowej, za liczne pomysły i inicjatywy, za uczenie i wychowanie w poszanowaniu dla pamiątek przeszłości i dorobku twórców regionu brzozowskiego oraz za energię i zapał, który oddała […] służbie dla społeczeństwa regionu brzozowskiego”.

       W 2012 i 2013 r. nominowana była do tytułu „Zasłużony dla powiatu brzozowskiego”.

Ksiądz Prałat Franciszek Stopa - kapłan niezwykły.

    Od pewnego czasu jest już w sprzedaży kolejne wydanie biograficznej powieści o Księdzu Stopie „Pielgrzymowanie wśród wilków”. Kapłan ten zapisał się złotymi zgłoskami w pamięci parafian Grabownicy Starzeńskiej. Największym materialnym dziełem jakie pozostało po proboszczowaniu Księdza Stopy w Grabownicy jest Grota Matki Bożej i monumentalne schody na skarpie wzgórza kościelnego. Jego życie i charyzmaty wspaniale opisuje Aleksander Sałapata w powieści „Pielgrzymowanie wśród wilków”. W najnowszym wydaniu znalazł się również opis słowny projektu pomnika, który miałby upamiętnić postać tego wielkiego kapłana. Poniżej zamieszczam opis projektu pomnika.

Opis projektu pomnika księdza Prałata Franciszka Stopy w Grabownicy Starzeńskiej.

            Pomnik powinien być posadowiony na skarpie Kościoła nieco poniżej Groty Matki Boskiej (nie zasłaniający figury Matki Bożej) obok monumentalnych schodów, będących najbardziej widocznym dziełem materialnym w parafii w Grabownicy jakie pozostawił. Elementem integralnym pomnika jest tablica (najlepiej drewniana-zunifikowana z tablicami projektowanego Grabownickiego Szlaku Literackiego) z opisem symboliki pomnika oraz życiorysem kapłana posadowiona poniżej pomnika przy schodach (na wysokości spocznika).

            Pomnik składający się z kamiennego postumentu (na zewnątrz widoczne granitowe kuliste głazy o średnicy 10-15 cm) wysokości ok. 1,2 m. Nachylenie postumentu w części dolnej znaczne ok. 80% do 70 cm, w części górnej mniejsze ok. 30 %.  Sam postument rozmiarów pokaźnych przy gruncie ok. 1,5 na 2 m. Postument w części dolnej może zawierać płaskorzeźby lub nie. W części górnej postumentu na jednym z boków znajdą się: trzy ekspresyjnie przedstawione, wyciągnięte ku górze w geście błagalnym dłonie ludzkie. Dłonie będą wystawać spomiędzy kamieni, a w ich otoczeniu znajdzie się kilka granatów i karabin. Na drugim boku zostanie umieszczony pomiędzy kamieniami kostur i insygnia prałatowskie. Z przodu postumentu staną dwa wilki: jeden bacznie spoglądający na kapłana, drugi grożący mu otwartą paszczą.

Na postumencie odlany z mosiądzu (czy innego stosownego materiału) kapłan naturalnych rozmiarów w postawie klęczącej. Postać w pocerowanej sutannie,
z plecakiem i stułą. Na nogach obuwie stosowne do górskich wycieczek. Ręce złożone do modlitwy trzymające różaniec. Twarz zapatrzona w postać Matki Boskiej w Grocie, poorana zmarszczkami lecz promiennie uśmiechnięta. Na piersi wizerunek Matki Bożej Pięknej Miłości z sanktuarium w Polańczyku (dawniej czczoną przez prawosławnych i noszącej tytuł MB Łopieńskiej). Na ramieniu wróbel.

Opis symboliki pomnika.

Postument:

Pierwszy bok zawierający trzy ludzkie wyciągnięte dłonie w otoczeniu granatów i karabinu jest odniesieniem:

- do II wojny światowej, w latach której ksiądz Stopa został wyświęcony;

- ratowania z narażeniem życia na plebanii trzech zbiegłych jeńców radzieckich oraz żołnierzy Armii Krajowej;

- cudownego ocalenia w trakcie poszukiwań przez oficerów radzieckich arsenału oddziałów Armii Krajowej ukrytego w Kościele w Bóbrce, gdzie pełnił swoją kapłańską posługę.

Drugi bok z leżącym kosturem i insygniami prałatowskimi podkreśla trudy ziemskiego pasterzowania kapłana oraz jego brak przywiązania do przyznanych godności i rzeczy materialnych. Kostur jest szczególnym wyrazem:

- trudów duszpasterzowania w rozległej i położonej w górskiej głuszy parafii
w Polańczyku;

- nieszczęśliwego wypadku złamania kości biodrowej z uszkodzeniem miednicy i żeber, który pogrążył kapłana w cierpieniu i przerwał jego owocną pracę
w parafii w Grabownicy Starzeńskiej;

- tułaczki po opuszczeniu parafii w Grabownicy, która zawiodła księdza Stopę
z jego rodzinnego domu do Kościoła Rzeszowskiej parafii Św. Krzyża, gdzie zakończył życie pełniąc do końca posługę w konfesjonale.

Przód postumentu z sylwetkami dwóch wilków, z których jeden bacznie się przygląda, a drugi szczerzy groźnie kły jest odwołaniem:

- do niebezpieczeństw i trudów czasów dwóch najstraszniejszych w dziejach dwudziestego wieku totalitaryzmów, w których Ksiądz Prałat pełnił swoją kapłańską posługę, a które Go ani nie zatrzymały ani nie zniechęciły;

- odniesieniem do tytułu biograficznej opowieści o księdzu Franciszku „Pielgrzymowanie wśród wilków”, która opisuje liczne spotkania „Biskupa Bieszczadów” z tymi groźnymi drapieżnikami podczas Ewangelizacji w Bieszczadach.

Postać:

Umieszczenie postaci ponad symbolami na postumencie obrazuje zwycięstwo kapłana nad wszelkimi przeciwnościami losu. Pozostaje On w pamięci wiernych, jako piękny przykład pasterza oraz dobrego, prawego człowieka.

Postawa klęcząca, złożone ręce, różaniec oraz wizerunek Matki Boskiej Pięknej Miłości symbolizują:

- całkowite oddanie na służbę Bogu i Jego Matce, której przez lata oddawał cześć w wizerunku MB Łopieńskiej (obraz został przez księdza Franciszka uratowany z zrujnowanej cerkwi w Łopience i przewieziony do Kościoła w Polańczyku);

- poświęcenie dla ludzi którym zawsze służył jako brat i kapłan.

Twarz naznaczona latami i cierpieniem ale promieniująca uśmiechem jest obrazem człowieka, który do końca pełniąc wolę Ojca, udaje się spokojnie po wieczną nagrodę do Tej której zawierzył.

Stuła jest nawiązaniem do ostatniego etapu życia księdza, który pomimo ułomności do końca ofiarnie służył w konfesjonale.

Znoszona, pocerowana sutanna jest wyrazem dobrowolnego, ewangelicznego ubóstwa, które towarzyszyło mu w jego ziemskim pielgrzymowaniu.

Plecak oraz buty podkreślają:

- trud zdobywania wiedzy i realizowania powołania (nauka w gimnazjum do którego uczęszczał pieszo kilkanaście kilometrów, nauka w seminarium
w okresie okupacji, oraz powojennego Ewangelizowania Bieszczad);

- tułaczkę jakiej zaznał pod koniec życia;

- prawdziwość postaci człowieka niewolnego od ziemskich słabości (przez parafian jest często wspominany nierozłącznie z rowerem… i papierosem).

Wróbel na ramieniu odnosi się do:

- prostego i swobodnego zachowania pasterza, który nie stwarzał barier
w kontaktach z drugim człowiekiem;

- umiłowania przyrody, jej piękna, a także gospodarskiego trudu jaki wielokrotnie zrosił potem czoło kapłana przez lata pracującego na roli, hodującego zwierzęta i pszczoły;

- epizodu myśliwskiego w życiorysie księdza, który po wielu spotkaniach
z wilkami, nie zakończonych dramatycznie, nie kusił losu i wybierał się
w samotne podróże po Bieszczadzkich bezdrożach uzbrojony w broń myśliwską.

Tadeusz Stępień

Gmina Brzozów

  • Brzozów
  • Górki
  • Grabownica Starzeńska
  • Humniska
  • Przysietnica
  • Stara Wieś
  • Turze Pole
  • Zmiennica
  •  

Gmina Domaradz

  • Domaradz 
  • Barycz
  • Golcowa

Gmina Dydnia

  • Dydnia
  • Grabówka
  • Hroszówka
  • Jabłonka
  • Jabłonica Ruska
  • Końskie
  • Krzemienna
  • Krzywe
  • Niebocko
  • Niewistka
  • Obarzym
  • Temeszów
  • Ulucz
  • Witryłów
  • Wydrna

Gmina Haczów

  • Buków
  • Haczów
  • Jabłonica Polska
  • Jasionów
  • Malinówka
  • Trześniów
  • Wzdów

Gmina Jasienica Rosielna

  • Jasienica Rosielna
  • Blizne
  • Orzechówka
  • Wola Jasienicka
  •  

Gmina Nozdrzec

  • Nozdrzec
  • Hłudno
  • Huta Poręby
  • Izdebki
  • Siedliska
  • Wara
  • Wesoła
  • Wołodź

Gmina Dynów

  • Dynów
  • Bachórz
  • Dąbrówka Starzeńska
  • Dylągówka
  • Harta
  • Laskówka
  • Łubno
  • Pawłokoma
  • Ulanica
  • Wyręby
  •  

Powiat

  • Warto zobaczyć
  • Inne zdjęcia
  • Regionalne