KONIEC ŻNIW

Oto dziś dożynki, przecież żniwa koniec,

a zatem uczcijmy z naszych kłosów wieniec,

bądźmy z tego dumni, kochani rolnicy,

że co rok zbieramy, złoty kłos pszenicy.

   Złoty kłos pszenicy i różnego zboża,

   nasza ziemia rodzi od Karpat do morza,

   bo ta czarna rola, żywicielka nasza

   wszystkich ludzi żywi do pracy zaprasza.

Abyśmy tę rolę szczerze obrabiali

i co rok obfity plon na niej zbierali,

bo ta ziemia polska, piękny kraj bogaty,

zdobią wsie i miasta, zieleńce i kwiaty.

   Przecież w naszym kraju wszystko jest co trzeba,

   nie brakuje pracy, nie brakuje chleba,

   piękna nasza Polska, wszyscy się nią chwalą,

   rozbudową fabryk, przemysłem i stalą.

Nie zobaczysz teraz zagrody pod strzechą,

piękna kamienica, rolnika pociechą,

spójrzcie moi drodzy, na rzeczy niektóre,

jak stopa życiowa podniosła się w górę.

   Uprzątnie co prędzej rolnik w swej oborze,

   usiądzie w pokoju przy telewizorze,

   nie uczą się dzieci przy lampie płomyka,

   ale jasno świeci we wsi elektryka.

Nie zobaczysz teraz by ktoś rżnął sierpami,

traktory w polu warczą, ścinają kosami,

a gospodarz myśli z rękami w kieszeni,

o jak żeśmy szybko stajanie wyrżnęli.

   Tak w dwudziestym wieku wszystko się zmieniło,

   że naszym praojcom nawet się nie śniło,

   jedziemy wygodnie pekaes karosą,

   po całym kraju asfaltową szosą.

Czynami społecznymi budujmy kraj razem,
siódmy zjazd i partia są nam drogowskazem,

wszyscy w przepięknym kraju mieszkamy,

lecz nie wiemy jeszcze czego doczekamy.