PRZEMIJANIE

O jak szybko płyną lata,

o jak mija rok za rokiem,

jak byś z kwiatów wieniec splatał,

jak byś szedł gdzieś równym krokiem.

    Tak na świecie wszystko mija,

    piękne lato, to znów zima,

    latem w słońcu się wygrzewasz,

    zimą z mrozu nie wytrzymasz.

Przeszło lato, jesień złota,

w polu skończona robota,

cóż powiedzieć można na to,

zima minie wróci lato.

    Błoga cisza, to znów burza,

    wicher pędzi ponad wzgórza,

   szumią łany, szumią drzewa,

   gdzieś w oddali ptaszek śpiewa.

Jak wspaniałe są igrzyska,

Smutek, radość w ludziach tryska,

mieszczą ogrom myśli w głowie,

nikt je w zdaniu nie opowie.

    Nagle jak z urwiska woda,

    wpada na ciebie choroba,

   wchodzisz w straszne ambarasy,

   nie pomogą ci już wczasy.

Starość przyszła, siły brak,

ciężka praca daje znak,

kiedy żyje się obficie,

czas już kończyć swoje życie.